Release, Hold, Let Go
Maika Garnica, 2026
Concept en realisatie: Maika Garnica
Conceptredactie tekst: Lina Ejdaa
Coproductie: Werktank en STUK, House for Dance, Image & Sound, in het kader van Grind Grind Grind, Release. An Exhibition as a Massage (2026)
Productieondersteuning door:
Wim Beelen: sanitair en technische installatie
Rob Ruimers: keramisch technisch advies en productie
Aiko Devriendt: geluidsopname en compositie
André Bos: textielontwerp en productie
Hartelijke dank aan Joost Elschot, Jan Van den Bosch, Céline Mathieu en Owen Seldeslachts.
Met de steun van de Vlaamse Overheid.
Upcoming shows
2026 - Artefact, STUK, Leuven (Belgium)
“De keramische vormen worden plaatsvervangers voor ons eigen lichaam, creëren wolken van warmte die de grens kunnen vervagen tussen het object en het lichaam, tussen wat warmte geeft en wat het ontvangt.”
In Release, Hold, Let Go nodigt een verzameling keramieken sculpturen verbonden met een warmwaterbron je uit om dichterbij te komen. Voor dit nieuwe werk vertrekt beeldend en geluidskunstenaar Maika Garnica vanuit enkele voor haar zeer vertrouwde elementen – klei, water, geluid – om ze vervolgens in een heel nieuwe richting te ontwikkelen. Door de toevoeging van warmte en een indrukwekkende schaalvergroting vervormen Garnica’s sculpturen zich van afgebakende objecten tot aanwezige lichamen: niet langer als objecten voor ons, maar als lichamen naast ons. Ze oefenen een stille aantrekkingskracht uit en vragen: kom dichterbij.
Wat verbindt ons, wanneer materie warmte draagt, circuleert en afgeeft? Kunnen we ons lichaam, doorstromend met dezelfde vloeistof met een vergelijkbare temperatuur, ook begrijpen als een vat voor warmte? Ook wij geven voortdurend warmte af, meestal onopgemerkt en onzichtbaar, maar soms kort waarneembaar in de koude winterlucht, soms opgemerkt en voelbaar wanneer een ander wezen zich in onze nabijheid bevindt, elkaar nauwelijks of eerder intens aanrakend.
Net als het onze, wisselen deze fragiele lichamen warmte uit, maar volgens een ander ritme: gemaakt van klei, warmen ze langzaam op en houden de warmte langer vast. Garnica’s sculpturen herinneren ons eraan dat aanwezigheid niet enkel wordt gezien, maar net zoals geluid ook wordt gevoeld. Kun je ze met zorg hanteren? Voel je hoe hun warmte je huid binnendringt? Zal je hen, langzaam, eveneens verwarmen met jouw lichaam? En via hen alle anderen die dichterbij komen?